ÇANAKKALE ZAFERİ-UNUTMADAN HATIRLAMAK
18 Mart 2026, 15.14 A- A+
Tarihler, zaferler, kahramanlıklar…
İnsan dinliyor, biraz duruluyor,
sonra hayat kaldığı yerden devam ediyor.Belki de mesele tam burada başlıyor.
Çanakkale Zaferi sadece kazanılmış bir savaş değil;
zor zamanlarda nasıl durulacağını hatırlatan bir iz.
On beş yaşında çocukların, henüz hayatın başındayken
sonunu göze alabildiği bir yer.
İnsan bunu düşününce ister istemez
kendine dönüyor.
Biz bugün neyin eşiğindeyiz? Ne için duruyoruz, ne için vazgeçiyoruz?
Çanakkale Savaşı bir cepheden fazlasıydı.
Bir ölçüydü belki de.
Kimin ne kadar dayanabildiğini değil,
kimin neye ne kadar inandığını gösteren bir ölçü.
Bugün o ölçüye bakınca
kendimizi nereye koyuyoruz?
Her şey çok daha kolay artık.
Ama belki de bu yüzden bazı şeyler daha hızlı unutuluyor. Emanet dediğimiz şey,
sadece sahip olmak değil aslında.
Hatırlamak, korumak ve bazen kendini sorgulamak..
Biz genelde ilk kısmında kalıyoruz. Hatırlıyoruz.
Anıyoruz.
Ama çok derinine inmiyoruz.
Çünkü gerçekten düşününce
insanın içini rahatlatmayan bir tarafı var. Mustafa Kemal Atatürk
bir yol bırakmıştı. Net, açık, tartışmasız.
Ama o yolda yürümek
biraz cesaret istiyor. Biraz da…
farkında olmak. Bir an durup gerçekten düşünmek:
O yaşta cepheye giden birinin
yerinde olsaydık ne yapardık?
Bu sorunun net bir cevabı yok. Ama ağırlığı var.
Ve belki de o ağırlığı hissetmek bile
bir başlangıç.
Bize bırakılan sadece bir geçmiş değil,
bir yön duygusudur.
Onu kaybetmemek ise
hatırlamakla değil,
hissetmekle başlar.
18 MART ÇANAKKALE ZAFERİ
Saygı ve minnetle…
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış :( Yazık ama blog sahibi senin yorumunu bekliyor olabilir