Beklentilerin Gölgesinde Yorgunluk
30 Temmuz 2025, 03.36 A- A+ Herkese yetişmeye çalışmak, sanki bir ip cambazının bitmeyen bir gösteride dengede kalmaya çalışması gibi. Herkes senden birşeyler bekliyor: iş, aile, arkadaşlar, belki kendin bile.Kimisi ağlarken bir omuz olmanı,kimi kahkahasını seninle paylaşmayı,kimi sussan da yanında olduğunu hissettirmeni..
Omuzlarında biriken bu beklentiler, bazen bir dağ gibi ağırlaşıyor. Ne kadar çabalarsan çabala, bir yerlerde eksik kaldığını hissediyorsun.
Birine "evet" derken, diğerine "hayır" demek zorunda kalıyorsun ve bu içinde bir çaresizlik
fırtınası yaratıyor.
Bu his, sanki bir yarışta sürekli geriden koşuyormuşsun gibi...Herkesin gözü sende, ama sen nefes nefese, yetememenin ağırlığıyla boğuşuyorsun.
Oysa unuttuğumuz bir şey var: biz insanız, sınırsız değiliz. Herkese her şeyi veremeyiz, ama kendimize biraz şefkat verebiliriz. Belki de durup nefes almak, kimin ne beklediğinden çok, neye gerçekten ihtiyacımız
olduğunu sorgulamak gerekir.
Çaresizlik, belki de bize sınırlarımızı hatırlatan bir öğretici. Onu dinleyip, kendimize izin verirsek, o dağ
belki biraz hafifler....Eksilmeye,nerden nasıl başlamaya yardımcı olacak tek şey sanırım zaman..
YORUMLAR