Hayat okulu ölünceye kadar devam ediyor. Öğreniyorum işte. Hele şu son üç sene de öğrendiklerim ömre bedeldi.. Bir blog yazımda çocukluğumun nasıl bolluk içinde geçtiğini babamın neler aldığını falan yazmıştım. Amacım  elli altmış önce tek maaşlı üç çocuklu ailenin yaşam düzeyinin bu güne göre çok iyi olduğunu yazmaktı. .Hayat şartlarının şimdilerde çok zorlaştığını anlatmak istemiştim...Ama gelin görün ki yurtlarda büyüyen bir şekilde terkedilmiş ana babasız büyüyen çocukları hiç düşünememişim. Bir kardeşi istemeden kırmışım. Gerçi o anne baba özleminden dolayı değil de bu günün suçlusu olarak o günleri yaşayan bizleri suçlu görüyor gibi yazmıştı ama bana göre anne baba özlemini tetiklemiştim .Çok çok üzüldüm, Eskinin bolluğunu anlatayım derken bir kalbi kırmışım Allah affetsin  

.           Biraz önce bir cümleye denk geldim. Diyor ki: