Kaş Yapayım Derken, Göz Çıkarmak...
22 Kasım 2025, 15.44 A- A+
İyilik adına yaptığımız bazı davranışlar ,istemeden yanlış olabiliyor.
Okulumuza yeni gelen beden öğretmeni arkadaş, oğlumuz demeyim ama kardeşimiz yaşında beş altı yıllık öğretmen bekar bir genç...Okulda hiç bekarımız yoktu. Erkek arkadaşlar hiç oralı olmadılar ama biz kadınlar genç arkadaşı hemen hepimiz kardeş olarak sahiplendik .Kimimiz baş göz etmeye kalkıp eş adayı buluyor, kimimiz nerdeyse öz kardeş yerine koyuyoruz.. Ben zaten üç kız olarak büyüdüğümüz evde ağabeye falan özendiğimden ,mal bulmuş gibi bu gence sarıldım. Ama genç kardeşimiz de ,Allah için eşi az görülecek derecede anlatamayacağım kadar saygılı efendi bir genç .Zaten dedesi, ailesi şehrimizin yerlisi temiz bir aile hepimiz tanıyoruz.
Çöpçatanlıkta ünlü olan bir arkadaşımızın gösterdiği hiç bir eş adayını beğenmeyen bu kardeşimiz bir gün bize sürpriz yaptı, ablalarım ben evleniyorum deyiverdi.. Ve akabinde memur bir hanımla evlendi .tüm okul tam kadro düğünü yaptık. Hatta bir kaç ay sonra ,alçak dağları ben yarattım tavırlı müdürümüzle birlikte yeni evli çifti tebriğe, evlerine bile gittik...
Günler yıllar geçerken nur topu kızları oldu... Bebekleri üç yaşına falan girdiği sıralarda ,bu kardeş
im bir gün yanıma sokuldu, kulağıma abla biz boşanmaya karar verdik, mahkemeliğiz ben babamların evine döndüm falan ,ortak karar aldık dedi. Daha sonra maddi konularda anlaşamadıklarını, vs anlattı. İkinci teneffüs olayı herkes duydu,. .Herkes üzüldü ama ben kadar abartıp üzülmedi.. Bunun sebebi kızım boşandığında torunumun baba baba diye ağlamaları aklımdan hiç çıkmamasıydı..Kızı var ya çocuk için üzülüyordum. Bir gün karısıyla (( gelinimizle)) yolda karşılaştım .Ben sormadan kendisi anlatmaya başladı. araba almışlar senin benim üstüme olsun derken tartışma büyümüş ondan çıkmış boşanma konusu...Hissettiğim sanki karısı pişman gibi ama asla ima eden bir şey demedi..
Ben durur muyum:)) kardeşime, karını gördüm, çok pişman gibi hissettim, barışmayı denesen falan başladım ısrar etmeye ,o hayır dedikçe ben çıtayı yükseltiyorum. Kardeşiniz olmasa biz hiç bir şey alamazdık falan gibi şeyler dedi diye eveledim geveledim. İlla barışsınlar istiyorum ya :))Kardeşim dedi ki ben abla seni şahit yazdıracaktım ama sen gidip karımla nerdeyse anlaşmışsın dedi. Ben son kozumu oynadım boşanma konusunda kimseye yardımcı şahit olmam ,barışmak için şahit olabilirim dedim. Ve kardeşimin arnavut inadı tuttu bana küstü. Nasıl üzüldüm anlatamam .Kaç yapayım derken göz çıkartmıştım.
Küslüğü sırasında ben emekli oldum. Aradan üç yıl geçti
Bir seçim günü ,.oy kullanacağım sandıkta görevli olan kardeşimle göz göze geldik. Ayağa kalktı yanıma geldi ablam diye bir sarılışı vardı görmeye değerdi, eşim bile ne vefalı arkadaşların var helal olsun demişti . ( küslük meselesini iyi ki eşime söylememişim))
Hayatımdaki en güzel en kıymetli göz yaşlarımdan biriydi....
Dersini aldın mı derseniz aldım demek isterdim ama almadım,sanırım iyilik yapayım derken böyle atlama huylarım var maalesef. Ama bu yazdığımdan başka kötü bir olay da şükür yaşamadım..
YORUMLAR