Birbirimizi öyle özlemişiz ki nerdeyse yarım saate yakın  hiç durmadan konuştuk. Belki daha fazla. .Arada anlayamıyorum oğluma soruyorum ne dedi diye. Baktım olmuyor pot kırarım falan kalbi kırılmasın diye baştan söyleyim dedim.'' benim kulağım ilaç yüzünden alerji oldu  zarı delinmiş ,pek iyi duyamıyorum dedim sonunda .Duyamıyorum ama car car konuşuyorum da Allah'ıma bin şükür.  Konuşmamızın sonuna doğru oda  bende duymuyorum dedi ,onu yarım yamalak duydum .Neyse güzel dileklerimizle telefonu kapadık

. Zaten tam yemek yiyecektiK ,yemeğim tabağımda kalmıştı .Tabağımı aldım, acıkmışım, Balkona çıktım ,yemeğe başladım, yemek faslı bitti ,çay faslı başladı .-falan  derken sardunyalarımı kontrol ettim hepsi açmaya başladılar çok güzelleşti balkonum şenlendi, denizde çarşaf gibi maşallah gemiler geçiyor ne güzel derken  epey zaman geçti. Zihnim bir ara  boş kaldı, derken aklıma telefon geldi .Oğluma Gülümser teyzen önemli bir şey söyledi mi dedim. Ben duymuyorum dedim ya ,oda konuşmalarımızın sonuna doğru bende duymuyorum dedi..Eeee  biz o zaman iki duyma özürlü yarım saat nasıl konuştuk öyle dedim .Bir gülme geldi bana , Güle güle bir hal oldum Oğlum diyor ki,'' ikinizde aynı zamanda hiç durmadan konuştunuz ,araya girip keyfinizi bozmak istemedim '' ))))) Saatler geçti hala kendime gülüyorum. Olsun varsın  kimseye zararımız olmadan  mutlu olduk sanırım komşumda çok mutlu oldu...İyilik, güzellik, sevgi, saygı kalıcı duygulardır. Ne mutlu bize..