Dünyayı Durdurun, İnecek Var!
27 Nisan 2026, 19.34 A- A+
Arkadaşlar selam! Ben bu blog işini sevdim galiba..
Yazım hatalarim olabilir acemiyiz da açılın biraz :)
Bugün size hayatımın en büyük icadından bahsedeceğim: Ruhumdaki o hayali açma-kapama düğmesi. Bir kadın olarak hayatın tüm o "tek başına halletme" tantanası bazen insanı öyle bir yoruyor ki, devrelerim resmen cızırdayıp duman çıkarıyor. Sosyal beklentiler, bitmek bilmeyen bildirimler, "onu mu yapsam bunu mu" soruları... Hepsine tek bir cevabım var artık: Tık! Kapattım gitti.
Benim Kapalı Mod Rehberim:
Ulaşılabilirlik mi? O ne demek? Telefonu ters çevirip koltuğun en uzak köşesine fırlatmak hobilerim arasındadır. Kimse kusura bakmasın, şu an kapsama alanı dışındayım.
Ütü, Temizlik, Düzen? Valla bugün hepsiyle aramı açtım. O dağınık yastıklar benim konfor alanım, kimse gelip "Bu evin hali ne?" demediği için özgürlüğün tadını çıkarıyorum.
Açma-Kapama Şıklığı: En salaş pijama altım ve tepemde toplanmış o meşhur "ev topuzu"
Saçım derdim ama ondan da kurtuldum dünyayı yönetemem belki ama huzurumu yönetiyorum ya, o
bana yeter!
Hayat bazen çok ciddi, çok gri ve çok yorucu. Ama o düğmeyi kapatınca; ne sorumluluk kalıyor, ne de "haya
tın yükü" denen o ağır sırt çantası. Sadece ben, sessizliğim ve o an canım ne istiyorsa o!
"Bugünlük benden bu kadar! Işıkları söndürdüm, dış dünyayla bağlantıyı kestim. Merak etmeyin, şarjım dolunca yine ışıl ışıl dönerim ama şimdilik... Sessizlik lütfen!"
YORUMLAR