Bu Nasıl Bir Mutluluk
16 Eylül 2026, 16.21 A- A+
Adamın biri bağıra çağıra vaaz ediyor. Başında sarık, çenede sakal. Mutlu olmanın, iyi giden bir evliliğin formülünü anlatıyor aklınca!
"Ben" diye başlıyor söze, "Ben eşimi yanıma alır her hafta bir fakir komşumuza ya da yaşlı ve hasta bir komşumuza ziyarete gideriz. Fakirleri gördükçe zenginliğimize, hastaları gördükçe fakirliğimize, yaşlıları gördükçe gençliğimize şükür ederiz." Kendisini dinleyen cemaate de "Mutlu ve huzurlu mu olmak istiyorsunuz, eşinizle iyi mi geçinmek istiyorsunuz, siz de fakir, yaşlı ve hasta komşularınızı ziyaret edin' diyor.
Şimdi gel gelelim saadete...
Fakirlere, hastalara ve yaşlılara bakarak onların zor durumlarından kendilerine mutluluk çıkarmak terbiyesizlik değil de nedir. Bu ne inanca ne vicdana ne de edebe sığar. Çok bekledim sözünün bitirmesini bekledim ki fakirlere yardım, hastalara şifa ve yaşlılara merhamet diye bir cümlecik kuracak mıydı? Kurmadı!
Biz komşusu açken tok gezemeyen, çevremizdeki hasta ve yaşlı insanlar için üzülen insanlar değil miydik?
Kanaat önderi gibi çıkıp topluma adeta sinekten yağ çıkarırcasına mutluluğun formülünü bende diye nutuk atmak da neyin nesi böyle...
Çok kızgınım çok öfkeliyim. Kusura bakmayın.
YORUMLAR