İnsan, kendi içindeki uçurumu bir başkasının bahçesine taşırmamak için önce o uçurumun kenarına ördüğü duvarlarla barışmalıydı. Adam bunu bir zorunluluk olmaktan çıkarıp adeta bir zanaata dönüştürmüştü. Hayatın içinde sergilediği her duraksama, aslında onun en sahici eylemiydi.... tamamını oku

Adam, kalabalıkların arasından geçip kimseye değmeden yürümeyi öğrenmişti. Omuzlarını inceltmiş, bakışlarını kısaltmış, varlığını başkalarının arasından sızdırarak taşımaya alışmıştı. Hayatı, uzaktan bakanlar için sıradan sayılabilirdi. Oysa içinde uzun zamandır yerleşmiş, kök salmış bir sessizlik vardı. Bunu, yüzüne yerleştirdiği hafif bir canlılıkla gizlemeyi... tamamını oku

Her can, kendisine emanet edilen nefesle yazılır. İnsan, yaşadığını zanneder. Hâlbuki kendisine ayrılan mühlet, görünmeyen bir metnin yalnızca okunma süresidir. Zaman, o yazının mürekkebi, acı ve sevinç ise satır aralarıdır. Her... tamamını oku

Sarıkamış… Beyazın bile donduğu, karın kendi üzerine yığılıp sustuğu bir coğrafya. Yıl 1915. Takvim Aralık ayını devirmiş, Ocak ayının kırılgan ellerine bırakmış zamanı. Kar, gökten değil, sanki gövdenin içinden yağıyordu artık. Kars’ın... tamamını oku

“Zaman denen şey sonsuzluk değil bir tebessümün ağırlığıdır.” Aşkın en büyük imtihanı, zamanın acımasız akışına direnmekte... tamamını oku

Evin duvarlarına sabah ışığı ağır ağır tırmanırken, sessizliği yalnızca radyonun cızırtılı sesi bozardı. O ses duyulduğunda, sanki evin içinde nefes alan görünmez biri belirir, duvarlar bile onunla birlikte soluk alırdı. Bazı... tamamını oku

Şüphesiz ki yeryüzünde hiçbir eşyanın kaderi diğerinden müstakil değildir. Evrenin her zerresi, görünmez bir mühürle birbirine bağlıdır ve insan kalbi de bu ilahi devranın ayrılmaz bir parçasıdır. O... tamamını oku

Yaz sonu yaklaştığında, evin önündeki avlu bir panayır yerine dönerdi. Ne gürültü vardı ne de kalabalık… Ama hava öyle dolu olurdu ki toprağın nabzı, meyvenin kokusu, güneşin son soluğu havada birbirine karışırdı. Babaanne, gün doğmadan uyanır, yıkanmış... tamamını oku

Herkesin kendini uykuya emanet ettiği gecenin en derin saatlerinde, hâlâ gözlerini kapatamayanların içinden ağır bir sızı yükselir. Bu sıradan bir yorgunluk değil; güneşin altında gizlenemeyen, sokakların curcunasına karışıp erimeyen, kalabalığın hengâmesinde susturulamayan bir sancıdır. Kimilerinin... tamamını oku