Bir kaç gündür hayatımı daha doğrusu yanlışlarımı sorguluyorum. Ben karınca incitmem diyen insanlardanım sanıyordum ama değilmişim maalesef. Sokak kedilerini köpeklerini beslemek, bahçene giren yavru yılana günlerce süt vermek, annesi babası ölen küçük... Devamını oku
Yüzünü hiç görmedim. Adını bile bilmiyorum. Ama sesin, gecenin en karanlık köşesinde bile yolumu bulmama yetiyor. Bir telefonun öbür ucunda, bir radyo dalgasında, belki bir sesli mesajın içinde; yalnızca birkaç saniyelik bir tını, ama o... Devamını oku
Selam yeniden, Hatırlayanınız vardır... Devamını oku
Şüphesiz ki yeryüzünde hiçbir eşyanın kaderi diğerinden müstakil değildir. Evrenin her zerresi, görünmez bir mühürle birbirine bağlıdır ve insan kalbi de bu ilahi devranın ayrılmaz bir parçasıdır. O... Devamını oku
Önceki yazılarımdan birinde 'iyi... Devamını oku
Güven duymak insanı nasıl da huzurlu ve özgür kılar. Çevrendeki herkesten şüphe duyarak yaşamak tam bir kabus değil mi. Hep diken üstünde, hep aportta, hep bir kötülük bekleyerek… Sonu paranoya bu işin. Ama neden engelleyemez bazı insanlar... Devamını oku
Hadi size bir matematik sorusu, rakamları toplayın bakalım kaç ediyor? Adana... Devamını oku
İnsan denenin bu şamar oğlanı merakı beni delirtecek. Deşarj yöntemlerinin en beteri sanırım. Zorbalık ve şiddet de barındırıyor içersinde, hatta sapkın bir tatmin arzusu… Bana Mazlum’u getirin repliği, bir komedi filmindeki egzajere edilmiş bir duygu durumunu yansıtmıyor... Devamını oku
Yaz sonu yaklaştığında, evin önündeki avlu bir panayır yerine dönerdi. Ne gürültü vardı ne de kalabalık… Ama hava öyle dolu olurdu ki toprağın nabzı, meyvenin kokusu, güneşin son soluğu havada birbirine karışırdı. Babaanne,... Devamını oku
( Başlığı arakladım gene. Hiç beceremiyorum şu başlık secme işinı) Bir arkadaşım var. 'Naber bağyan' diye takılarak başlar sohbete. Ben de 'vayy neomizojin naber' 'bugün ataerki için ne yaptın mümin kardeşim'... Devamını oku